MEI

Vertrouwen in groenkracht

 

Bloeiende bomen.

Lammeren

dartelen van vreugde.

 

Vlier fleurt op

in brede schermen,

open naar de hemel

ontvangt zij

en schenkt haar kracht

in bloei en bessen

altijd weer

om leven te smaken,

als Maria om

leven door te geven.

Parels schitteren op

mantels van blad.

 

De geur van gras,

daslook, lievevrouwebedstro,

in witte bloemen en groen:

ruiken

en ademen,

diep en vrij.

(Uit Clara’s Bron)

 

Wat is het fijn om groen bezig te zijn!

Enkele weken geleden heb ik verwachtingsvol een heleboel potjes met aarde gevuld. En in elk bakje een zaadje gestopt. Kruiden en velerlei soorten groenten mogen nu gaan ontkiemen, wortelen en groeien. En ik kijk ernaar uit om de kleine frêle plantjes straks in de volle grond te kunnen zetten.

In de tuin ‘ontwaken’ inmiddels plantjes die er al in stonden van de vorige eigenaar uit hun winterslaap. Net als de vaste struiken die straks rode en zwarte bessen zullen geven. Ze staan mooi in de knop te wachten op zon en regen. En ik heb er een rotsvast vertrouwen in dat broeder zon en broeder wind en wolken er alles aan zullen doen om de benodigde dekens van water en licht over de dorstige koude grond uit te komen spreiden. De lentetijd is de zaaitijd. Een tijd van hoopvol uitzien.

Mensen vertellen mij dat ze door te tuinieren de seizoenen dieper en directer beleven. En zelfs ook, door de seizoenen heen, het liturgische jaar intenser beleven. De Paastijd, met de voorafgaande vastentijd (als de voorraden opraken), vertelt het verhaal van de zaadkorrel die in de aarde valt om te sterven, om daarna veelvoudig nieuw leven voort te brengen. Het is het verhaal van de moestuin, van de natuur, van onze zuster Moeder Aarde.

Ik geniet er nu al van, van de tuin en van alle eenvoudige werkzaamheden die een tuinier te doen heeft. Ik hou van het meer directe contact met de aarde en de andere broeders en zusters die Franciscus in zijn Loflied van de Schepselen bezingt. Dit genieten is een erg ‘dichtbij’ genieten. Op je knieën met je blote handen in de aarde wroeten. Een genieten in het ‘hier en nu’. Ik hoef er niet erg ver voor weg.

Mijn ideële beleving van het werk in de tuin past – dat besef ik – bij iemand die dat werk niet perse moet doen. Ik hoef niet heel hard te werken en buiten mijn grenzen te gaan, zoals dat in het verleden wel af en toe gebeurde. En ik mag tevreden zijn met de oogst zoals ie uitvalt, overvloedig of karig. We gaan het beleven. Het belangrijkste en fijnste aan de tuin is dat ik er genieten mag van alles wat er groeit en bloeit.

De tuin en alles wat zij voortbrengt, leert me de echte waarde van de (h)eerlijke op duurzame wijze geteelde groenten, kruiden en andere gewassen. Ik wil daarom best wel een eerlijke prijs betalen voor heerlijke duurzame producten in natuurwinkels. En achteloos weggooien van voedsel zoals voorheen, dat zul je mij echt niet makkelijk meer zien doen! Ik weet nu wat een tijd erover heen gaat en heel veel zorg totdat het zaadje een volgroeid plantje is!

 

 

Leuke reactie aan Zin in Groen

 

Een gevoel van dankbaarheid!

De FB pagina van Zin in Groen heeft mij ertoe aangezet om “De worsteling van de Groenmens” van Tegenlicht te kijken. Dat heeft behoorlijk indruk achter gelaten bij ons hier !

 

Wat ik onthouden heb:

 

1 Minder spullen kopen, zeker elektronica.

En dus meer Marktplaats, spullen lenen en uitlenen, kringloopwinkel

 

2 Veel minder vlees eten.

Dus we zijn aan het experimenteren met tempeh en zo. Best fijn voedsel en ook nog goedkoop.

 

3.Vliegen.. sja…. dat wist ik al..

Daarom deden we het ook nooit totdat m’n man ziek werd. Nu zoeken we wel bewust de warmte op met het vliegtuig. Het maakte me wel weer even bewust dat het dus wel echt uitmaakt hoe ver en hoe vaak je gaat…

 

Na een week van een soort inkeer ontstond er een gevoel van dankbaarheid. Waardering voor al die dingen die we hebben. Da’s prettige oogst!

 

Ook nog een goede site gevonden: Rankabrand.nl. Wij hebben hem gebruikt als hulp bij aankoop van kleding.

 

 

APRIL

Als de graankorrel niet in de aarde valt en sterft…

 

Kijken naar,

stil staan,

elke dag

bij een ander stadium

van knoppen die breken.

Dood verliest terrein,

levenskracht is onstuitbaar.

 

De magnolia bloeit,

even stil wonder

is open gegaan.

Paasboom is haar naam.

 

Op de akkers:

een groene waas

van groeiend graan.

Groene groenten:

spinazie, sla

kleuren leven.

Kruiden

geven smaak

aan brood dat we breken.

Graan dat tot leven kwam

uit donkere aarde.

 

In vertrouwen op dit wonder,

zaaien en zingen,

vogels stemmen in

hemelhoog.

(uit Clara’s Bron)

 

 

Artikel in Dichterbij maart 2018

Een duurzame leefstijl en aandachtig leven. Zin in Groen Krimpenerwaard is een nieuw initiatief met een tuin als ontmoetingsplek waar iedereen welkom is.

Groei en groen

Drie jaar geleden trok Rabobank Krimpenerwaard de kar bij de totstandkoming van het rapport ‘Kracht van de Krimpenerwaard’. Doel ervan: de vitaliteit van de Krimpenerwaard vergroten aan de hand van drie pijlers: wonen, leefbaarheid en ondernemen. Waar we kunnen zoeken wij de verbinding om samen in actie te komen en te werken aan een krachtig Krimpenerwaard. De reacties waren veelbelovend en leidden tot meer. Veel meer. Vorig jaar april presenteerde professor Riek Bakker met de Waardcommissie het eindrapport ‘Strategische Visie Krimpenerwaard’.

Het rapport geeft een doorkijk tot 2050: hoe gaan we samen verder om de Krimpenerwaard een vitale én duurzame toekomst tegemoet te laten gaan?

‘Hoe mooi is dat?’ lacht Saskia de Graaf, Financieel Adviseur bij Rabobank Krimpenerwaard. ‘Dit past helemaal bij onze gedachte: krachten bundelen heeft de toekomst. Ik krijg daar energie van.’

 

SAMEN DUURZAAM STERKER     ‘Bij de Rabobank zijn we ervan overtuigd: mensen en bedrijven realiseren de meeste impact in duurzame ontwikkeling als ze samen optrekken’, vervolgt Saskia. ‘Wanneer ze een aandeel nemen in elkaar. Als Rabobank willen wij klanten en hun omgeving versterken bij verduurzaming. We doen dat met onze financiële diensten en met toegang tot kennis en netwerken. Een feit is dat zorg voor mensen, klimaat en natuur vaak hand in hand gaan met nieuwe verdienmogelijkheden en economische ontwikkeling. Nieuwe initiatieven vinden een vruchtbare voedingsbodem, ondernemerszin wordt aangewakkerd.’ Zo kwam het dat in januari Jacqueline Snijders zich meldde. Saskia: ‘Een mooi verhaal, met passie voor de natuur.’

 

KEERPUNT     ‘Aandachtig leven, in een duurzame leefstijl. Dat is wat ik mensen mee wil geven’, begint Jacqueline. ‘Ik heb altijd een druk leven geleid, werk al jaren bij Flokk, fabrikant en marktleider in bureaustoelen, in het Nederlandse designcenter in hartje Rotterdam. Duurzaamheid en maatschappelijk verantwoord ondernemen vormen het fundament van ons bedrijf. Circulaire economie is bij ons een hot item: afval niet bestaat en de materiaalkringloop moet gesloten zijn. Samen met een dealer hebben wij onder andere het gemeentehuis in Krimpen ingericht met bureaustoelen en de Rabobank is een van onze klanten. Zelf doe ik voor ons bedrijf de inschrijving op Europese aanbestedingen. De visie van Flokk luidt ‘Inspire great work’, we geloven in mensen die hun hart en ziel in hun werk leggen. Maar het is met mij zoals met veel mensen in het leven, eens kom je op een keerpunt.’ Even is het stil…

 

BOODSCHAP     ‘Het overlijden van mijn ouders kort na elkaar en  het besef dat er meer is in ons leven dan werken, noopten mij tot verandering. Ik houd van mijn werk en blijf dat zeker doen, maar niet meer met de vele uren zoals ik deed. Ik ben een reiziger, organiseer al  tien jaar reizen voor jongeren, zoals naar het Schotse Iona. In oktober reisde ik naar een van de mooiste gebieden van Italië: het heuvelachtige Umbrië, het gebied van Franciscus van Assisi, die aandacht vroeg voor kwetsbare mensen en voor de schoonheid van de schepping en leefde in eenvoud. Je hebt niet veel nodig om gelukkig en zinvol te leven, is zijn boodschap. Soberheid in plaats van een wegwerpcultuur, hoe mooi is dat?’

 

BEWUSTWORDING     ‘Ik begon mijn verhaal met onze doelen: duurzame leefstijl en aandachtig leven. Precies wat ik met mijn vriendin Corinne Groenendijk besprak. Corinne is predikant in Krimpen aan den IJssel en helpt mensen in het verdiepen van de eigen geestelijke weg. Samen met Mariëlla van Gemeren van het voormalig Burenerf in Krimpen met haar kennis van permacultuur –de mens samen met de natuur – maakten we plannen, die resulteerden in Zin in Groen Krimpenerwaard. Ons motto? ‘Neem elke dag een moment van rust en begin met groen te doen!’ We bieden een ontmoetingsplek met eigen volkstuin waar we elke vrijdag biologisch moestuinieren, waar je gerust een kopje koffie kunt halen en waar we delen in de oogst. Stilte, bezinning en verbinding zijn onze waarden. Zo organiseren we elke maand een stiltewandeling in de Crimpenerhout, de eerstvolgende op 13 april, wildplukwandelingen en kookworkshops (20 april met wilde groenten uit de natuur), een cursus biologisch moestuinieren en een creatieve en meditatieve cursus. Iedereen kan meedoen.’

 

VERANTWOORD     ‘We spraken over Riek Bakker, de bevlogen initiatiefnemer van de Strategische Visie Krimpenerwaard’, gaat Jacqueline verder. ‘De subtitel van dat rapport luidt: Naar hernieuwd vertrouwen. Mooi! Het is geen twee voor twaalf, maar kwart voor twaalf. Samen kunnen we iets betekenen. Tijdens mijn gesprek op de Rabobank attendeerde Saskia mij op duurzaam beleggen. Een verantwoorde bestemming voor geld, dat past bij mij. Ook oriënteer ik mij erop hoe ik mijn huis energiezuiniger kan maken. De Rabobank brengt partijen bij elkaar tot ‘Slim verbouwen’. Ik had mij al verdiept in hoe de diverse banken aansluiten op mijn gevoel en koos bewust voor de Rabobank. Met Growing a better world together gaan ze de uitdaging aan om de voedselwaardeketen stabieler te maken. In vergelijking met andere banken is de Rabobank echt op een bijzondere manier bezig, vind ik.’

Meditatie de vrouw bij de bron

Verlangen naar de Bron

Tijdens de tweede bijeenkomst van de cursus stond het verhaal van de Samaritaanse vrouw uit Johannes 4 centraal. Bij de waterput in Sichar maakt zij kennis met Jezus en voert ze het belangrijkste gesprek van haar leven. We mediteerden en schilderden bij vragen als:

Verlang je er naar om tot bloei te komen en voller te gaan leven?

Verlang je om moediger te worden, zodat je nieuwe wegen in durft te slaan?

Waarin vind jij vreugde, wat is jouw bron?

Vastentijd voor Pasen

Voor christenen is de vastentijd nog steeds bij uitstek een tijd van verdieping en reflectie. Een gunstige tijd om weer meer in contact te komen met jezelf, anderen, God. Dat is niet altijd gemakkelijk. En vasten kan ons daarbij helpen.

Je kunt je vasten op veel manieren beleven: door anders te eten of bepaalde dingen een tijdlang niet te eten of te drinken, een dag in de week alleen water en kruidenthee te drinken, social media een tijd lang yerbannen, de thermostaat een graadje lager te zetten…

Misschien merk je: wat ik me heb voorgenomen, lukt me niet. Dat is op zich interessant want dan kun je overwegen waarom het je niet lukt. Wat denk je dan te missen door te vasten? Soms lukt het je wel. Maar hoe werkt dat dan, hoe kan het dat als je iets laat, je tot verdieping kunt komen? Ben je bijvoorbeeld alleen met jezelf bezig, met je eigen ontplooiing, dan is het lastig om in echt contact met anderen of met God te komen.

Vast jij ook in deze 40-dagentijd? En hoe doe jij dat?

 

Begin van de vastentijd

 

In alle religieuze tradities wordt gevast, al is daar sinds enkele decennia bij veel christenen de klad in gekomen. Momenteel zie je echter een nieuwe belangstelling voor vasten, al gaat het dan niet altijd om niet of minder eten of drinken. Misschien komt die groeiende aandacht omdat mensen zich bewuster worden van de wereld om hen heen, van wat ons voedingspatroon doet met onze gezondheid, met de natuur en met de kleine boeren elders en hier. Een vasteninitiatief zoals Dagen zonder Vlees doet beseffen dat onze overvloed ten koste gaat van vele andere mensen in de wereld. Dat besef gaat aan de solidariteit vooraf. Geld inzamelen voor ontwikkelingsprojecten kan dan ook niet zonder ego-afbraak: het ontwarren van je ziel, je vastgeroeste egocentrisme afbreken. Het lichamelijk vasten helpt om dat echt goed tot je te laten doordringen.

Spiritualiteit van Clara en Franciscus

 

Tips over duurzaam koken uit het klooster

Over duurzaam koken: Koken tegen verspilling

 Februari kan soms best somber en koud zijn. Om jezelf op te vrolijken, zou je een uitdaging met jezelf kunnen aangaan: hoe kan ik verspilling in eigen keuken aanpakken met creatieve restverwerking, met anders inkopen of anders kijken naar wat eetbaar is? Schrijf eens een poosje op wat er aan eten toch nog in de afvalemmer terechtkomt omdat het ver over de datum is, of verlept of erger. Misschien gooi je wel dingen weg die smakelijk te bereiden zijn maar waarvan je dat niet wist.

Als je een diepvries hebt, kun je een bakje “Afsnijdsels” beginnen waarin je die stukken van de gewassen groenten gooit die niet meer zo fraai zijn of wat taai. Denk aan buitenste uienrokken, buitenste blad, bovenstukken en worteltjes van prei, buitenste koolbladere, harde stukken van bloemkool- of broccolistronken, knolselderij- of winterwortelschillen. De volgende keer dat je bouillon wilt trekke, heb je de basis voor het grijpen.

Kijk voor je naar de winkel fietst, wat je nog in huis hebt aan etenswaren. Wat ligt er nog in de groentelade? Wat moet nodig op in de diepvries? Koop niet meer dan je gebruiken kunt.

Soms is het handig met opzet veel te koken: pasta, granen, peulvruchten, sauzen, stoofschotels, appelmoes, vruchtencompote, enzovoort. Vries in wat je nu niet nodig hebt. Eén keer werk, één keer energie en altijd bij de hand. Van bosui alleen het groene gedeelte gebruikt? Ze t de witte uiteinden (met worteltjes) in een glas met water en plaats ze op een lichte plek. Binnen een dag of vier zie je ze groeien!

(uit Clara’s Bron – Recepten voor eenvoudig leven en (h)eerlijk koken)

Stilstand brengt helderheid, de les van de fles

Dit verhaal vertelde Anne-Marie tijdens de eerste cursusavond van ‘Meditatief en creatief werken met stiltekastjes’.

Pak eens een fles en vul die met water. Je kan door het water en de fles heen kijken. Heel helder, heel doorzichtig, je kunt er van drinken. Het is goed.

Neem dan een lepel vol met zand en strooi dat in het water. Direct is al het water in de fles troebel, vuil, ondoorzichtig en ondrinkbaar. Niet fijn om te zien, niemand wil dat echt… Keer de fles maar eens op zijn kop en schud hem even. Het water wordt nog troebeler.

De aarde is mooi gemaakt, alles was in het begin goed. (Helder water)
Maar de eerste mensen maakten de wereld er niet mooier op. (zand en vuil in het water)

En wij mensen hebben er een handje van om het water viezer te maken. Want steeds als je liegt, ruzie maakt, iets steelt, als je iemand zwart maakt of jaloers bent of…. maakt meer vuil dat water nog smeriger

Maar zet je de fles neer, dan zie je het water langzaamaan weer schoon worden. Heel langzaam zakt al het vuil naar onder en na verloop van tijd ligt al het vuil onderin en ziet het water er weer fris en schoon uit. En we zien het gebeuren… in de loop van het verhaal wordt het water steeds helderder.

Je kunt je leven vergelijken met een fles water met zand die steeds heen en weer bewogen wordt. In de hectiek van elke dag word je ‘troebel’ en ben je niet altijd meer in staat om duidelijk te zien of heldere beslissingen te nemen. De les van de fles is heel eenvoudig. Zet een fles (jezelf) een tijd stil en het water wordt vanzelf weer zuiver doordat het zand naar de bodem zakt. Stilstand brengt helderheid.