De eerste Zin in Groen stiltewandeling

 

Wat leek op een stormachtig begin van de eerste activiteit van Zin in Groen, bleek ineens een prachtige ochtend te worden. De zon lachte ons toe, het was fris, maar dat hoort bij een winterwandeling.

Na een eerste kennismaking met elkaar, een groep van 10 deelnemers, en het uitspreken van onze verwachtingen, hadden we een kort vierend moment. We waren stil, lazen mooie teksten (o.a het Januari gedicht dat hier ook op deze website te lezen is) en zongen elkaar de zegen toe. Dat er mensen zijn met wie je kunt delen. Zegen wens ik je toe.

Buiten was de ravage van de zware storm van gisteren nog duidelijk te zien. Maar nu was alles weer rustig. Door in stilte te wandelen word je opmerkzamer. De natuur trok zich weer terug. Eendjes dobberden in het rond, zich nergens druk om makend of trokken zich met hun snaveltjes terug in hun veren en waren in diepe slaap verzonken. Het zorgde bij mij voor een innerlijke reflectie. Soms kan het behoorlijk stormen in je leven, maar het is goed je te beseffen dat de volgende dag alles weer gewoon doorgaat en dat dat ook goed is. Het helpt me het oude los te laten. En ik genoot ook van de wandeling met de symbolen van de winter in de natuur: verstilling, geborgenheid, rust, sereniteit, kou, kale bomen en landschappen, ouderdom, afgebroken takken en dood. Symbool ook voor het leven.

Nadat we even in stilte gewandeld hadden, kregen we van Corinne de volgende tekst om te overdenken:

“Ik zou zo graag maar willen zijn en ademen en ingebed liggen in de eeuwigheid en heel eenvoudig willen zijn. En ik weet dat die ogenblikken weer komen en dan zullen ze weer verdwijnen. Maar waar het om gaat bij mij om de verovering van een stukje eeuwigheid in mezelf. En al het andere is bijzaak. (uit het dagboek van Etty Hillesum, p.127)

In tweetallen liepen we daarna verder met de kernvraag “Wat is jouw verlangen?” Het leverde mooie gesprekken op tussen mensen die elkaar daarvoor nog niet kenden. Bijzonder. Dat zeiden we ook tegen elkaar tijdens de – overigens heerlijke- lunch met zelfgemaakte pompoensoep. Bijzonder hoe je je met elkaar verbonden kunt voelen. En ook hoe een jou aangereikte vraag je zomaar aan het denken zet over wat belangrijk is in je leven. Dat was goed om bij stil te staan, zeker zo aan het begin van een nieuw jaar.

We mogen terugkijken op een mooie eerste ontmoeting. Dankbaar!

Namens Zin in Groen, Jacqueline Snijders

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *