Pompoensoep van Anneke

Deze heerlijke pompoensoep die door Anneke klaargemaakt is voor de lunch na de stiltewandeling ook thuis uitproberen?

Dat kan. Anneke heeft ons haar keukengeheim prijsgegeven:

 

Recept pompoensoep

Ingrediënten:

1                 Flessenpompoen (liefst biologisch)

200 gr       Winterpeen (biologisch)

250 gr       Kokosmelk

3 blokjes   Groentebouillon (voor 1,5 l)

2                 Uitjes

1                 Pepertje

1 teen        Knoflook

Olijfolie

 

Bereidingswijze:

De uien, peper en knoflook fruiten met wat olijfolie.

Pompoen en winterpeen in blokjes snijden en mee roerbakken in de pan. Ca. 4 min.

Bouillonblokjes oplossen in gekookt water, 1,5 liter en in de pan gieten.

Ca. 15 min laten pruttelen

Met de staafmixer het geheel glad maken.

Kokosmelk erbij.

Op smaak maken met bijv. kurkuma en andere kruiden.

 

Eet smakelijk!!!

 

De eerste Zin in Groen stiltewandeling

 

Wat leek op een stormachtig begin van de eerste activiteit van Zin in Groen, bleek ineens een prachtige ochtend te worden. De zon lachte ons toe, het was fris, maar dat hoort bij een winterwandeling.

Na een eerste kennismaking met elkaar, een groep van 10 deelnemers, en het uitspreken van onze verwachtingen, hadden we een kort vierend moment. We waren stil, lazen mooie teksten (o.a het Januari gedicht dat hier ook op deze website te lezen is) en zongen elkaar de zegen toe. Dat er mensen zijn met wie je kunt delen. Zegen wens ik je toe.

Buiten was de ravage van de zware storm van gisteren nog duidelijk te zien. Maar nu was alles weer rustig. Door in stilte te wandelen word je opmerkzamer. De natuur trok zich weer terug. Eendjes dobberden in het rond, zich nergens druk om makend of trokken zich met hun snaveltjes terug in hun veren en waren in diepe slaap verzonken. Het zorgde bij mij voor een innerlijke reflectie. Soms kan het behoorlijk stormen in je leven, maar het is goed je te beseffen dat de volgende dag alles weer gewoon doorgaat en dat dat ook goed is. Het helpt me het oude los te laten. En ik genoot ook van de wandeling met de symbolen van de winter in de natuur: verstilling, geborgenheid, rust, sereniteit, kou, kale bomen en landschappen, ouderdom, afgebroken takken en dood. Symbool ook voor het leven.

Nadat we even in stilte gewandeld hadden, kregen we van Corinne de volgende tekst om te overdenken:

“Ik zou zo graag maar willen zijn en ademen en ingebed liggen in de eeuwigheid en heel eenvoudig willen zijn. En ik weet dat die ogenblikken weer komen en dan zullen ze weer verdwijnen. Maar waar het om gaat bij mij om de verovering van een stukje eeuwigheid in mezelf. En al het andere is bijzaak. (uit het dagboek van Etty Hillesum, p.127)

In tweetallen liepen we daarna verder met de kernvraag “Wat is jouw verlangen?” Het leverde mooie gesprekken op tussen mensen die elkaar daarvoor nog niet kenden. Bijzonder. Dat zeiden we ook tegen elkaar tijdens de – overigens heerlijke- lunch met zelfgemaakte pompoensoep. Bijzonder hoe je je met elkaar verbonden kunt voelen. En ook hoe een jou aangereikte vraag je zomaar aan het denken zet over wat belangrijk is in je leven. Dat was goed om bij stil te staan, zeker zo aan het begin van een nieuw jaar.

We mogen terugkijken op een mooie eerste ontmoeting. Dankbaar!

Namens Zin in Groen, Jacqueline Snijders

 

Het mag groeien!

Een klein zaadje werd door de wind meegedragen en kwam op het blad van een grote boom terecht. De grote boom schonk er geen aandacht aan, omdat hij het veel te druk had met pronken en pralen in de volle zon. Stoer en weids strekte hij zijn verkoelende bladeren uit. Zich bewust van zijn pracht en kracht, luisterde hij naar de mensen, die elkaar vertelden dat de boom wel 600 jaar oud kon zijn. Dat hij nog steeds vol leven en groene kracht de mensen koelte gaf en beschutting tegen zon en regen.

Misschien uit verveling of uit neerbuigende beleefdheid begon de grote boom op een dag toch een gesprek met het zaadje. “Jij komt zeker uit een arme familie en hebt van huis uit niet veel meegekregen?” Het kleine zaadje schrok van de zelfverzekerde stem en zweeg. De grote boom ging verder: “Wij zijn van een groot geslacht en door mensen altijd gewaardeerd. Onze toekomst was groots en vol beloften van ons ontstaan af. Mijn familie heeft al eeuwenlang perken en pleinen een mooi aanzien gegeven. De mensen houden rekening met ons, want als er wegen moeten worden aangelegd of huizen gebouwd, dan worden wij ontzien. Wij staan sterk. Ver in het verleden en nog verder in de toekomst zal onze groei gaan.”

Het kleinste zaadje verbaasde zich aanvankelijk over dit gesprek. Maar geleidelijk aan werd het al bozer en bozer om zoveel trots en eigenwaan. Bits en afgemeten beet het naar de grote boom toe: “Maar ik heb ook leven in me!” De grote boom begon te schudden van het lachen en sloeg zo wild met zijn takken en bladeren als bij een storm. Het zaadje was zeer terneergeslagen en liet zich van het blad glijden en kwam een eind van de grote boom op de grond terecht. Het begroef zich in de aarde en putte zich uit in groeikracht.

En langzaam begon het leven in hem te ontwaken. Eerst schuchter en klein, aarzelend en teder van kleur. Maar van jaar tot jaar werd het groter. Vogels bouwden hun nesten in zijn takken en de mensen waardeerden hem om zijn frisheid en om zijn silhouet tegen de hemel. En in de volksmond heette hij de Nieuwe, omdat in hem iets ouds tot nieuw leven was gekomen. Ook de oude boom verzoende zich ermee en hij zag het andere dat de Nieuwe bracht. Hun takken raakten elkaar en samen boden ze de mensen een koele plek.

Foto futen

Op 5 januari 2018 postte Anita Melenboer:

Op deze foto is heel goed te zien dat vader fuut een veertje in zijn snavel heeft. Dit heeft hij met een reden. Het allereerste eten dat jonge fuutjes krijgen zijn namelijk borstveertjes van hun ouders. Ze trekken heel zorgvuldig een borstveer eruit en spoelen die in het water schoon. Vervolgens word dit veertje als voedsel gegeven aan hun jongen. Dit heeft een reden. De veertjes die ze te eten krijgen in de eerste twee weken hebben als functie dat het de maag gaat beschermen tegen de graten van de visjes die ze na 2 weken gaan eten. Ook zijn de veren licht verteerbaar en dus ook beter voor de jongen. Zit de natuur niet prachtig in elkaar?!

Zie ook de rubriek Meer zien

Ook je foto’s delen? Dat kan. Stuur een bericht en je foto in hoge resolutie in jpg naar j.h.snijders@planet.nl

Blog Een gesprek ontstaat. Je bent niet alleen

Blog Een gesprek ontstaat. Je bent niet alleen

Boomstammen. Open en bloot tonen ze de voorbijganger hun leven. In steeds bredere cirkels vertellen ze hun geschiedenis. Iedere ring draagt een verhaal met zich mee. Wie even stilstaat en met zijn vinger over het hout strijkt, reist in een paar centimeters door de tijd. Jaren van groei en ontwikkeling worden afgewisseld met perioden van stress en tekort. Het innerlijk is getekend door de tijd.

Ontdaan van hun wortels laten de bomen zich lezen als een open boek. Jong en oud, rijp en groen keren zich langs de kant van het bospad zonder vrees binnenstebuiten. Zo kunnen lief en leed worden gelezen en gedeeld. De openhartigheid nodigt de wandelaar uit ook openheid van zaken te geven. Het voetstuk te verlaten en de seizoenen van het bestaan royaal te tonen. De boom die zijn ziel zonder schroom naar de voorbijganger keert, kan rekenen op aandacht en verwondering. Verhalen worden met nieuwe verhalen begroet. Kwetsbaarheid schept intimiteit zo aan de rand van het woud.

De geur van hars omringt de ontwortelde bomen. Zaagsel ligt als vochtig stof over de neergehaalde stammen. Gestapelde geschiedenis. De lezer zoekt naar zijn eigen verhaal. Ringen worden geteld en jaren gewogen. Splinters weggeveegd en het bouquet van hout gesnoven. Na enig speuren wordt de juiste stam gevonden. De jaarringen kloppen. Een gesprek ontstaat. Je bent niet alleen.

Zo nodigen we ook jou uit om in een opgejaagde tijd vol drukte en herrie om ons heen rust en stilte te zoeken. Verstilling brengt ons in een innerlijke grondhouding waarin we ervan afzien om zelf nog van alles te plannen, te willen en te doen. Het is een stil wachten op een beweging die komt. Een gesprek ontstaat. Je bent niet alleen.

Centrum Zin in Groen wil zo’n plek zijn om verstilling te zoeken en elkaar te ontmoeten. Doe je mee?

Regelmatig stil worden helpt om je te realiseren wat echt belangrijk voor je is en hoe je wilt leven. Regelmatig bezig zijn in de natuur maakt je duidelijk dat je als mens een onderdeel bent van alles wat leeft op deze aarde.”

Start van Zin in Groen!

Blij met de start van Zin in Groen. We hebben er zin in!

Er moeten mensen zijn
die zonnen aansteken,
voordat de wereld verregent.

Mensen die zomervliegers oplaten
als het ijzig wintert,
en die confetti strooien
tussen de sneeuwvlokken.

Die mensen moeten er zijn.

Er moeten mensen zijn
die aan de uitgang van het kerkhof
ijsjes verkopen,
en op de puinhopen

mondharmonika spelen.

Er moeten mensen zijn,
die op hun stoelen gaan staan,
om sterren op te hangen
in de mist.

Die lente maken
van gevallen bladeren,
en van gevallen schaduw,
licht.

Er moeten mensen zijn,
die ons verwarmen
en die in een wolkenloze hemel
toch in de wolken zijn
zo hoog
ze springen touwtje
langs de regenboog
als iemand heeft gezegd:
kom maar in mijn armen

Bij dat soort mensen wil ik horen…

Die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen
ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan

Er moeten mensen zijn
die op het grijze asfalt
in grote witte letters
LIEFDE verven

Mensen die namen kerven
in een boom
vol rijpe vruchten
omdat er zoveel anderen zijn
die voor de vlinders vluchten
en stenen gooien
naar het eerste lenteblauw
omdat ze bang zijn
voor de bloemen
en bang zijn voor:
ik hou van jou”

Ja,
er moeten mensen zijn
met tranen
als zilveren kralen
die stralen in het donker
en de morgen groeten
als het daglicht binnenkomt
op kousenvoeten

Weet je,
er moeten mensen zijn,
die bellen blazen
en weten van geen tijd
die zich kinderlijk verbazen
over iets wat barst
van mooïgheid

Ze roepen van de daken
dat er liefde is
en wonder
als al die anderen schreeuwen:
alles heeft geen zin”
dan blijven zij roepen:
neen, de wereld gaat niet onder”
en zij zien in ieder einde
weer een nieuw begin

Zij zijn een beetje clown,
eerst het hart
en dan het verstand
en ze schrijven met hun paraplu
I love you in het zand
omdat ze zo gigantisch
in het leven opgaan

en vallen
en vallen
en vallen

en OPSTAAN

Bij dát soort mensen wil ik horen
die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen
ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan
de muziek gaat DOOR
de muziek gaat DOOR
en DOOR…

Toon Hermans

JANUARI, de toekomst ligt nog open

 

JANUARI,

De toekomst ligt nog open

 

Einde en nieuw begin,

ruimte voor toekomst.

Sneeuw en rijp

sieren structuren

van draagkracht,

verborgen leven,

van een weg

om te gaan.

Prei en spruiten

soms wit gemutst,

overleven het land.

Pastinaak en schorseneer

koesteren de aarde als jas.

 

Klimop zoekt trouw

haar weg naar het licht,

zoekt houvast,

verbindt en schenkt leven,

ook voor de ander.

 

Clara weet zich

verbonden met de Ander,

verborgen soms,

maar nooit afwezig.

In het winterlicht

doet zij gaandeweg

een jas uit,

voorzichtig,

en zingt.

 

Uit: Clara’s Bron

 

 

 

 

 

Blog Wat eten we vandaag?

Wat eten we vandaag?

Je herkent dat vast wel. Je staat in de supermarkt en je vraagt je af: wat eten we vanavond? De biologische boontjes uit Egypte of de ‘gewone’ boontjes uit Nederland? Een hamburger of een sojaburger? Of toch vis? Wat betekent dan dat gekke keurmerk precies? Gaan we voor het gezonde, plantaardige Alpro toetje, of toch een emmertje met yoghurt en aardbeien wat eigenlijk het lekkerste is? Wordt het de dure of de goedkope reep chocola?

Keuzestress

Je hebt het niet gemakkelijk als consument in de supermarkt. Bij elk schap moeten keuzes gemaakt worden, en het is geen gemakkelijke afweging tussen lekker, goedkoop, gezond, milieuvriendelijk, diervriendelijk en eerlijk voor de producent. Het palet aan keurmerken kan helpen, maar zorgt ook voor verwarring.

Respect voor het leven

Ik stond er nooit zo bij stil wat de impact van mijn rondje door de supermarkt op de wereld was totdat ik laatst in contact kwam met een bevlogen veganist. Zij vertelde mij over haar bewuste keuze   “Het meest belangrijk voor mij en mijn gezin is dat respect voor het leven (alles wat leeft) automatisch wereldvrede, harmonie, geluk en overvloed teweegbrengt. Inhoudelijk op langere termijn dus geen geweld in wat voor vorm dan ook, daadwerkelijk leven in liefde en vrede.“

Eeeeh…hoe zit dat?

Het zette mij sindsdien aan het denken. Ik ben niet vegetarisch, ik lust graag een biefstukje, een lekker hamlapje of een sappige kabeljauw. Ik ben ook geen veganist, die daarnaast ook geen zuivelproducten, eieren, honing en andere producten van dierlijke oorsprong of met dierlijke ingrediënten eet. Maar in de bijbel staat wel  dat  de Eeuwige de mens ‘alle zaadvormende gewassen op de hele aardbodem’ en ‘alle bomen met zaaddragende vruchten’ tot voedsel gaf (Genesis 1:29). Daarmee was de schepping voltooid. Hoe zit dat dan met dierlijke producten?

Moet je als christen vegetariër zijn? Jezus at ook vis

Moet je dan als christen vegetariër zijn? Ik denk het niet. Jezus was dit ook niet. Hij gaf de menigten op wonderbaarlijke wijze vis en brood te eten; iets wat heel raar zou zijn als Hij een vegetariër was geweest, denk ik dan.  En in een visioen dat aan de apostel Petrus verscheen, verklaarde Jezus dat al het voedsel rein was, inclusief dieren. Na de zondvloed in de tijd van Noach gaf God de mens toestemming om vlees te eten. God heeft deze toestemming nooit ingetrokken.

Mens als rentmeester van de schepping

Al deze overwegingen speelden de afgelopen tijd door mijn hoofd. Ik ben er eens meer over gaan lezen en toch ga ik de volgende keer in de supermarkt eens beter overwegen wat ik koop. De mens als rentmeester van de schepping betekent niet dat wij over de natuur kunnen heersen door haar aan ons te onderwerpen. Het is geen vrijbrief om naar goeddunken te beschikken over al wat leeft. Op Facebook klik ik al de dierenleedberichten snel weg. Maar door de producten te blijven kopen hou ik het mede in stand.

Ik ben benieuwd hoe jullie daarover denken!

(Bron voor de informatie voor deze blog: “God in de supermarkt”)

Wat inspireert ons? Wat bieden we?

Zin in Groen

Centrum voor Gelovig en Groen Leven

 

Wat past bij mij? Er komen vaak zoveel mooie producten of interessante ervaringen op je af dat het moeilijk kiezen is. Hoe kun je leven zoals je wilt?

Stilte, bezinning en verbinding

“Op de eerste dag van de vakantie ging ik ‘s avonds aan het meer zitten. Ik zag het water voor me dat zachtjes kabbelde, er waren wat vogels en wuivende rietpluimen langs de kant. Alle drukte viel van me af. Een gevoel van dankbaarheid welde in me op.”

Misschien ken je zulke momenten waarop je gedachten stoppen en je even merkt hoe bijzonder het is dat je leeft. Je voelt je verbonden met alles en iedereen. 

Regelmatig stil worden helpt om je te realiseren wat echt belangrijk voor je is en hoe je wilt leven. Regelmatig bezig zijn in de natuur maakt je duidelijk dat je als mens een onderdeel bent van alles wat leeft op deze aarde.

Wat inspireert ons?

We voelen ons verbonden met mensen vóór ons die op zoek zijn gegaan naar een leven in balans of leven in verbinding met het hogere of met de Aanwezige, zoals gelovigen uit de brede christelijke traditie. Denk aan Franciscus die in harmonie met de natuur leefde. We voelen ons verbonden met allen die werken aan een duurzaam beheer van de aarde.

Bij Zin in Groen is ieder welkom die zijn of haar inspiratie wil komen delen.

Wat bieden wij?

Zin in Groen is een ontmoetingsplek met activiteiten op het snijvlak van spiritualiteit en duurzaamheid die je helpen om zelf een aandachtige en duurzame leefstijl te ontwikkelen. Onze tuin is een plek waar we concreet bezig kunnen gaan in de moestuin en kunnen proeven van wat de natuur ons geeft.

 

Informatie

Op deze website informeren wij je over onze activiteiten. Daarnaast bieden we ook individuele spirituele begeleiding aan. Kijk voor meer informatie en ons actuele aanbod op onze Facebookpagina Zin in Groen.

Email: info@ziningroenkrimpenerwaard.nl

 

  

   


( ! ) Warning: A non-numeric value encountered in /var/www/vh80652/1/ziningroenkrimpenerwaard.nl/wp-content/plugins/ultimate-social-media-icons/libs/controllers/sfsi_frontpopUp.php on line 63
Call Stack
#TimeMemoryFunctionLocation
10.0001398824{main}( ).../index.php:0
20.0001399104require( '/var/www/vh80652/1/ziningroenkrimpenerwaard.nl/wp-blog-header.php' ).../index.php:17
30.12987349624require_once( '/var/www/vh80652/1/ziningroenkrimpenerwaard.nl/wp-includes/template-loader.php' ).../wp-blog-header.php:19
40.13427444824include( '/var/www/vh80652/1/ziningroenkrimpenerwaard.nl/wp-content/themes/accelerate/home.php' ).../template-loader.php:74
50.29088316344get_footer( ).../home.php:41
60.29088316720locate_template( ).../general-template.php:76
70.29088316832load_template( ).../template.php:647
80.29088317096require_once( '/var/www/vh80652/1/ziningroenkrimpenerwaard.nl/wp-content/themes/accelerate/footer.php' ).../template.php:688
90.33058422016wp_footer( ).../footer.php:37
100.33058422016do_action( ).../general-template.php:2630
110.33058422392WP_Hook->do_action( ).../plugin.php:453
120.33058422392WP_Hook->apply_filters( ).../class-wp-hook.php:310
130.33068423520sfsi_check_PopUp( ).../class-wp-hook.php:286