Stilstand brengt helderheid, de les van de fles

Dit verhaal vertelde Anne-Marie tijdens de eerste cursusavond van ‘Meditatief en creatief werken met stiltekastjes’.

Pak eens een fles en vul die met water. Je kan door het water en de fles heen kijken. Heel helder, heel doorzichtig, je kunt er van drinken. Het is goed.

Neem dan een lepel vol met zand en strooi dat in het water. Direct is al het water in de fles troebel, vuil, ondoorzichtig en ondrinkbaar. Niet fijn om te zien, niemand wil dat echt… Keer de fles maar eens op zijn kop en schud hem even. Het water wordt nog troebeler.

De aarde is mooi gemaakt, alles was in het begin goed. (Helder water)
Maar de eerste mensen maakten de wereld er niet mooier op. (zand en vuil in het water)

En wij mensen hebben er een handje van om het water viezer te maken. Want steeds als je liegt, ruzie maakt, iets steelt, als je iemand zwart maakt of jaloers bent of…. maakt meer vuil dat water nog smeriger

Maar zet je de fles neer, dan zie je het water langzaamaan weer schoon worden. Heel langzaam zakt al het vuil naar onder en na verloop van tijd ligt al het vuil onderin en ziet het water er weer fris en schoon uit. En we zien het gebeuren… in de loop van het verhaal wordt het water steeds helderder.

Je kunt je leven vergelijken met een fles water met zand die steeds heen en weer bewogen wordt. In de hectiek van elke dag word je ‘troebel’ en ben je niet altijd meer in staat om duidelijk te zien of heldere beslissingen te nemen. De les van de fles is heel eenvoudig. Zet een fles (jezelf) een tijd stil en het water wordt vanzelf weer zuiver doordat het zand naar de bodem zakt. Stilstand brengt helderheid.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *